noclegi na wczasy

wczasy, wakacje, urlop

 

Sztuka Pomorza Gdańskiego

07 czerwiec 2012r.

SZTUKA, Anna Gosieniecka, Sztuka na Pomorzu Gdańskim Dzieje sztuki Pomorza Gdańskiego i Dolnego Powiśla wykazują wiele zbieżności z rozwojem architektury i sztuk plastycznych na całym obszarze Pomorza i Prus Wschodnich. Oblicze artystyczne nadają tym terenom przede wszystkim liczne budowle gotyckie, świadczące o osiągniętym w tym okresie wysokim stopniu umiejętności technicznych, które w połączeniu z jasno sprecyzowaną koncepcją formy stworzyły dzieła c nieprzemijającej wartości. Następne wieki mniej już miały dorzucić do ogólnego obrazu sztuki pomorskiej. Pewnymi osiągnięciami w zakresie architektury świeckiej zaznaczył się okres renesansu. Kilka kaplic barokowych — to niemal cały dorobek architektoniczny XVII i XVIII wieku. Skromnej jednak ilości powstałych w tym czasie budowli towarzyszyło ogromne bogactwo rozwiązań plastycznych w zakresie ukształtowania wnętrz. Zupełnie natomiast znikomy był wkład XIX wieku,


Gotycka kultura Gdańska

07 czerwiec 2012r.

Rozwój gotyckiej architektury kościelnej wiązał się ściśle z osiągnięciami budownictwa świeckiego. Rozbudowie organizacji kościelnej w XIV a zwłaszcza w XV w. towarzyszyły liczne fundacje kościołów i klasztorów. Pod względem formy przedstawiały się one dość jednolicie. Rozpowszechnienie cegły wywarło decydujący wpływ na kształtowanie się bryły architektonicznej. W przeciwieństwie do konstrukcji gotyku zachodniego, w którym użycie kamienia pozwalało na znacznie większą strzelistość i lekkość, kościoły pomorskie posiadały bryłę ciężką i zwartą, a wielkie płaszczyzny ceglanych murów — często pozbawione nawet tak powszechnego w innych dzielnicach rytmu dzielących je szkarp — nadawały im charakter surowej monumentalności. Podstawową formą był typ kościoła halowego o trzynawowym korpusie, z wąskim prezbiterium, zamykanym przeważnie prostą ścianą oraz przystawioną


Ceramika Kartuska

17 czerwiec 2012r.

Warsztat Władysława Meisnera nie miał jednak takiej tradycji jak zakład garncarzy chmieleńskich. Nie posiadał też własnego oryginalnego wzornictwa. Ceramika kartuska zdobiona była kompozycjami nieco tylko zmodyfikowanymi zgodnie z właściwością tworzywa, przenoszonymi wprost z haftu kaszubskiego. Czasem tylko olbok motywów roślinnych pojawiały się na niej dodatkowo ptaki. Po wojnie syn Meisnera Robert nie kontynuował już jednak produkcji zapoczątkowanej przez ojca. Po uspół-dzieleniu zakładu wyrabiano w nim przez wiele lat jedynie ceramikę