noclegi na wczasy

wczasy, wakacje, urlop

Darłowo i jego zabytki, Zwiedzanie Darłowa

19 maj 2010r.

Centrum miasta Darłowo stanowi kwadratowy rynek (pl. T. Kościuszki). Otaczają go kamieniczki barokowe i klasycystyczne (XVIII-XIX w.). Północno-zachodnią pierzeję rynku zamyka barokowy gmach ratusza z 1725 r. W tympanonie nad pierwszym piętrem umieszczony jest herb miasta - rybogryf. Był to herb Święców, założycieli Darłowa. Wejście zdobi barokowy portal. Przed ratuszem fontanna z rybakiem, ustawiona tu w 1919 r. Za budynkiem ratusza wznosi się kościół pw. Wniebowzięcia NMP. Jest to budowla trzynawowa, bazylikowa z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i 60-metrowej wysokości wieżą od zachodu. Budowę zaczęto w 2. poł. XIV w. Prace trwały kilkadziesiąt lat i realizowano je w kilku etapach. W XV w. podwyższono wieżę i dobudowano kaplice boczne. W XVI-XVIII w. kościół kilkakrotnie płonął, najgroźniejszy w skutkach był pożar w 1679 r., kiedy zniszczeniu uległo całe wnętrze. W końcu XIX w. kościół gruntownie restaurowano. W latach 70. XX w. przeprowadzono regotyzację świątyni, m.in. usunięto wtedy drewniane empory w nawach. Z nielicznych zachowanych elementów barokowego wyposażenia uwagę zwraca bogato dekorowana ambona z 1700 r. Korpus ambony zdobią płaskorzeźby ze scenami z życia Chrystusa (w górnej części) i sceny biblijne (w dolnej). Całość wsparta jest na figurze anioła. Na baldachimie znajduje się scena Sądu Ostatecznego. Ołtarz główny, neogotycki pochodzi z 1853 r. W górnej części umieszczony jest obraz Archanioła z 1903 r., w dolnej współczesny obraz MB Częstochowskiej. Po bokach figury św. św. Piotra i Pawła. W 1974 r., podczas prac remontowych, na przęsłach w prezbiterium odsłonięto fragmenty późnogotyckiej polichromii o motywach wici roślinnej. W zamurowanej wnęce okiennej, z prawej strony prezbiterium malowidło przedstawiające św. Krzysztofa trzymającego małego Chrystusa z 1897 r. Do 1945 r. w kościele znajdował się niezwykle cenny zabytek sztuki - XVII-wieczny srebrny ołtarz z Darłowa Srebrny Ołtarz z Darłowa). W kaplicy przy wieżowej, po prawej stronie od głównego wejścia znajdują się trzy sarkofagi książęce. Pośrodku piaskowcowy nagrobek Eryka I (-» Eryk 7), króla Danii, Szwecji i Norwegii. Po obu stronach grobowca króla stoją bogato zdobione cynowe sarkofagi księżnej Jadwigi i Elżbiety, z poł. XVII w. Głównym ich elementem zdobniczym jest ornamentyka roślinna i tarcze herbowe. Sarkofag księżnej Jadwigi (z lewej), nieco większy, wsparty jest na dziesięciu lwach trzymających w pyskach okrągłe uchwyty, natomiast księżnej Elżbiety (z prawej) na ośmiu lwich łapach. Księżna Elżbieta była żoną Bogusława XIV, ostatniego księcia zachodniopomorskiego. Po jego śmierci w 1637 r. ostatnie lata życia spędziła na zamku darłowskim, gdzie zmarła w 1653 r. Księżna Jadwiga była żoną brata ostatniego Gryfity, księcia Urlyka. Zmarła w 1650 r. Zamek Na pd.-wsch. od rynku, na dawnej wyspie Młyńskiej znajduje się zamek. Warownię wzniósł w latach 1352-1372 książę Bogusław V. Założenie miało plan czworoboku o wymiarach 32><34 m, usytuowanego przekątnie w stosunku do stron świata. Zbudowano wówczas trzypiętrową wieżę bramną i przylegające do niej z obu stron budynki mieszkalne dla rodziny książęcej i zarządcy. Nad przejazdem wieży mieściła się kaplica zamkowa, wyżej były pomieszczenia straży, a na trzecim piętrze skarbiec książęcy. Od strony wschodniej zbudowano skrzydło mieszkalne dla załogi. Tutaj, na parterze, znajdowała się reprezentacyjna sala rycerska nakryta sklepieniem gwiaździstym. Od północy i zachodu dziedziniec zamykał wysoki na 14 m mur obronny zwieńczony blankami. Tak ukształtowany plan budowli przetrwał w swoich głównych zarysach do dnia dzisiejszego. W XV-XVI w. książęta Eryk I, Bogusław X i Barnim XI dokonali rozbudowy i modernizacji zamku. W 2. pol. XVI w. składał się on z trzech skrzydeł -wschodniego, południowego i zachodniego (wie-przańskiego) oraz podwyższonej do 5 kondygnacji wieży. Kolejna przebudowa miała miejsce około 1571 r., kiedy to po północnej stronie muru obwodowego dostawiono renesansowy budynek bram-ny. Ostatnim księciem, który prowadził prace modernizacyjne na zamku był Bogusław XIV. Po pożarze w 1624 r. odbudował on zamek i rozpoczął przebudowę sali rycerskiej na kaplicę zamkową. Po śmierci Bogusława (1637) na zamku mieszkała jego żona, księżna Elżbieta. W1654 r., po jej śmierci zamek przeszedł w ręce elektorów brandenburskich. Odtąd stracił charakter rezydencji i zaczął Stopniowo podupadać. W końcu XVII W. dwukrotnie spłonął. W XVIII w. był użytkowany jako magazyn. W czasie wojen napoleońskich, w latach 1807-1808 mieścił się tu szpital dla żołnierzy francuskich. W1833 r. zdewastowaną budowlę częściowo rozebrano, m.in. wyburzono wtedy całkowicie skrzydło zachodnie. W poł. XIX w. część zabudowań zamkowych przystosowano na sąd i więzienie. Dopiero w latach 1929-1935 przeprowadzono remont zamku z przeznaczeniem na muzeum regionalne. Istniało ono do 1945 r. Po wojnie zamek znów stał się siedzibą muzeum. W latach 1970-1988 budowle zamkowe poddano gruntownym pracom remontowo-konserwatorskim połączonym z rekonstrukcją niektórych wnętrz. W odrestaurowanych wnętrzach otwarto ponownie muzeum. Z pomieszczeń zamkowych na szczególną uwagę zasługuje kaplica pw. św. Elżbiety (dawna sala rycerska) ze zrekonstruowanym sklepieniem gwiaździstym. Prace nad kaplicą, zaczęte przez księcia Bogusława XIV, zakończyła jego żona Elżbieta w 1639 r. W wyposażeniu kaplicy znajdował się m.in. słynny srebrny ołtarz z Darłowa oraz obrazy Łukasza Cranacha Starszego i Albrechta Durera. W1805 r., w związku z likwidacją kaplicy, ołtarz przeniesiono do kościoła pw. NMP, gdzie stał do II wojny światowej. W czasie wojny zarówno ołtarz jak i obrazy zaginęły. Z dawnego wyposażenia kaplicy zachowała się barokowa ambona z 1. poł. XVII w. Korpus ambony podpiera figura anioła. Malowidła na balustradzie i korpusie przedstawiają postacie proroków. Bogato zdobione drzwi wejściowe z wizerunkami Chrystusa i proroka Amosa wieńczy kartusz z herbem księżnej Elżbiety. W kaplicy mieści się ekspozycja pomorskiej sztuki sakralnej. Do najcenniejszych zabytkówwy-stawy należą XVI-wieczne figury św. Anny Samotrzeć, św. Krzysztofa i MB z Dzieciątkiem. Ponadto w muzeum można zobaczyć wystawy: pomorskiej sztuki ludowej, sztuki wschodu, meble z różnych okresów oraz rzemiosło XIX-wieczne. Do najciekawszych zabytków muzeum należy mapa Pomorza (->Mapa Po morza) owym. 1,2 5 x 2,21 m opracowana przez profesora uniwersytetu z Greifswaldu - Eliharda Lubinusa. Prezentowany w muzeum egzemplarz jest wydrukiem wykonanym w 1925 r. z XVIII-wiecznych matryc.

ocena 4,4/5 (na podstawie 5 ocen)

Oferty na wczasy i wakacje nad morzem.
nad morzem, Darłowo, ratusz, kościół, zamek