noclegi na wczasy

wczasy, wakacje, urlop

Zwiedzanie okolic Gdańska

27 lipiec 2011r.

BISKUPIA GÓRKA, ul. Na Stoku. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd., następnie ul. Kalinowskiego, pl. 1 Maja, ul. Jedności Robotniczej, ul. Stawki, ul. Biskupią i ul. Na Stoku. Z Biskupiej Górki roztacza się panorama Gdańska. Z miejsca, gdzie obecnie znajduje się ul. Na Stoku, rysowali panoramy miasta Antoni. Moeller (XVII w.) i wielu innych artystów. DOM PODCIENIOWY, Lipce, ul. Jedności Robotniczej nr 297. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd., następnie ul. Wały Jagiellońskie, ul. Okopową i ul. Jedności Robotniczej. Najstarszy z istniejących podcieniowych domów żuławskich. Zbudowany w 1 poł. XVII w., konstrukcji szkieletowej wypełnianej pierwotnie gliną. Dziewięć słupów z mieczami podtrzymuje ścianę frontową z wysokim szczytem i podcień. Uwagę zwracają ciesielskie, bogate opracowania czoła belek stropowych i międzykondygnacj owych. Pierwotnie obydwie kondygnacje w tylnym trakcie miały charakter mieszkalny, a pomieszczenia nad podcieniem i strych służyły do przechowywania ziarna. Wielkość tego domu chłopskiego zamieszkiwanego pierwotnie przez jedną rodzinę może dziwić w porównaniu z niedużymi na ogół chałupami południowych rejonów Polski. Dom w Lipcach nie był wyjątkiem. Większość żuławskich domów z XVII w. miała tę formę. Znajdujący się naprzeciw wał, towarzyszący ul. Jedności Robotniczej na znacznej długości, powstał jeszcze w XIV w., kiedy skierowano tędy Radunię, która nadal toczy tu swoje pracowite wody. FRANCUSKI CMENTARZ WOJSKOWY, ul. Legnicka. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd., następnie ul. Świerczewskiego, ul. Powstańców Warszawskich i ul. Legnicką. Cmentarz został urządzony po 1945 r. dla 1320 ofiar terroru hitlerowskiego — więźniów Stutthofu, jeńców wojennych ze Stalagów I A, II A, II D w Stargardzie Szczecińskim, uciekinierów z obozów, przymusowych robót i partyzantów. Z platformy przed cmentarzem — panorama Gdańska. GDAŃSKA BIBLIOTEKA POLSKIEJ AKADEMII NAUK, u1. Wałowa nr 15. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pn., następnie ul. Rajską i ul. Wałową. Biblioteka jest spadkobierczynią naukowych tradycji i księgozbioru dawnej Biblioteki Miejskiej Gdańska, założonej w 1596 r. i noszącej wówczas nazwę Bibliotheca Senatus Geda-nensis. Już wcześniej zamierzano powołać do życia bibliotekę Rady miejskiej, dopiero jednak darowany przez włoskiego humanistę, Giovanniego Bernardina Bonifacio markiza Orii, zespół 1160 tomów sftał się kamieniem węgielnym zbiorów. W późniejszych wiekach do biblioteki zostały przekazane lub zakupione księgozbiory najwybitniejszych rodzin gdańskich. Najcenniejszą częścią zbiorów jest zespół starych druków z XV do XVIII w. liczący ponad 52 tys. tomów. W skład jego wchodzi zbiór inkunabułów (druków z XV w.) obejmujący 777 pozycji. Działy kartografii, grafiki i rękopisów stanowią podstawę dla prac historycznych. Większość magazynów zajmuje księgozbiór współczesny, największy na Wybrzeżu. Szczególnie bogate są działy z dziedziny historii Gdańska i Pomorza oraz zagadnień morskich. Gdańska Biblioteka PAN jest bezcennym warsztatem naukowym środowiska Wybrzeża, a jej pracownicy szczycą się poważnym dorobkiem naukowym. Realizowana rozbudowa gmachu w znacznym stopniu ułatwi warunki pracy bibliotekarzy i czytelników. W hallu są stale urządzane wystawy oparte na zbiorach biblioteki. W pomieszczeniach dostępnych czytelnikom wisi szereg portretów, wśród nich portret Jana Heweliusza pędzla Daniela Schultza (w czytelni). KOSCIOŁ SW. BARTŁOMIEJA, ul. Gnilna. Dojazd z pl. Gorkiego w kierunku pn., następnie ul. Rajską i ul. Gnilną. Kościół istniał już w 1456 r., a w 1. 1482—91 dokonano jego rozbudowy. Wieża została wzniesiona w 1. 1591—1600, podobnie jak kościół w stylu gotyckim. W 1945 r. kościół spłonął, obecnie odbudowany. Jest to budowla jednonawowa, pierwotnie była kryta stropem, obecnie stropo-dachem konstrukcji łupinowej. W kaplicach północnych zachowały się ładne sklepienia sieciowe i kryształowe. Południową kruchtę zdobi barokowy, kamienny portal z 1647 r. KOŚCIÓŁ BOŻEGO CIAŁA, ul. 3 Maja. 100 Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd., następnie ul. Świerczewskiego i ul. 3 Maja. Szpital p.w. Bożego Ciała wzmiankowany już w 1380 r. Kościół w 1395 r. — w 1465 r. jako filia kościoła NPMarii. Świątynia leżąca poza murami Starego Miasta była kilkakrotnie palona. W 1578 r. zaczęła się kolejna odbudowa, w trakcie której wykorzystano stojące gotyckie mury. Powstała wówczas obecna bryła na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i wieżą zachodnią. W 1. 1687—88 miejski budowniczy Bartłomiej Ranisch dokonał remontu i dobudował północne skrzydło. Wieża nad prezbiterium powstała w 1. 1750— 65. Skromne formy architektoniczne bryły kościoła łączą cechy gotyku i baroku — obok gotyckiej formy ostrołukowych okien barokowe hełmy i portal z 1688 r. Budynek szpitalny, który powstał w tym samym czasie co przebudowa kościoła, posiada już zdecydowane formy barokowe. Wyposażenie wnętrza. Ołtarz główny barokowy z 1768 r. Godne uwagi są obicia kurdybanowe z końca XVII w. zdobiące mensę. Imponujący jest prospekt organowy, dzieło mistrza Fryderyka R. Dalitza z 1.1766— 68. Mimo całkowitego braku piszczałek dobra klasa rzeźb i rokokowych ornamentów nadal wywiera wrażenie. Parapet empory północnej ozdobiony bogatym ornamentem akantowym, z herbem Gdańska w centrum kompozycji, jest przykładem dobrej, barokowej snycerki z 1699 r. Strop malowany przez C. F. Falckenberga w 1709 r., zniszczony zaciekami i mało czytelny, przedstawia kompozycję na tematy biblijne. Przy północnej elewacji znajduje się drewniana konstrukcja polowej ambony — oryginalny i rzadki zabytek pochodzący z 1707 r. 103 KOŚCIÓŁ ŚW. IGNACEGO * pojezuicki, Stare Szkoty ul. Brzegi nr 49. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd., następnie ul. Wały Jagiellońskie, ul. Okopową, ul. Jedności Robotniczej, ul. Stoczniowców i ul. Brzegi. Kościół barokowy zbudowany po 1743 r. Jezuitów sprowadził do Gdańska biskup Hieronim Rozrażewski i wobec energicznych protestów Rady miejskiej osadził ich w dzielnicy Stare Szkoty. Poprzednie trzy założenia kościelne spłonęły lub zostały zniszczone w trakcie oblężeń miasta. Monumentalna fasada, jedyna tego typu w Gdańsku, uległa częściowej przebudowie w 1815 r. (po uszkodzeniu wież zachodnich i szczytu w 1807 r.). Trzy barokowe portale z 2 poł. XVIII w. prowadzą do wnętrza przykrytego płaskim sklepieniem krzyżowym, wspartym na filarach z dostawionymi pilastrami. Okna z rokokowymi sztukateriami. Wyposażenie wnętrza ma charakter rokokowy z 2 poł. XVIII w., jedynie ołtarz główny powstał w 2 ćwierci XVIII w. Interesująca obudowa ścian zakrystii złożona z rokokowych szaf i boazerii z 2 poł. XVIII w., zdobna herbami fundatorów — polskich rodzin związanych z gdańskimi jezuitami: Rybińskich, Grabowskich, Denhoffów, Czapskich, Iwanickich, Skórzewskich oraz biskupów — Hieronima Rozrażewskiego i Antoniego Ostrowskiego. Do 1781 r. obok kościoła było czynne słynne gimnazjum jezuickie. Jednym z jego wychowanków był urodzony na Kaszubach Józef Wysocki — autor słów Jeszcze Polska... Jezuici gdańscy byli forpocztą katolicyzmu w protestanckim Gdańsku, dlatego też bliski był ich związek z wyższym duchowieństwem i dworem. Odwiedzał ich Jan Kazimierz, bywał tu Jan III Sobieski i Marysieńka. W 1698 r. zatrzymał się tu August II, a w 1734 r. — Stanisław Leszczyński. KOSCIOŁ SW. JAKUBA, ul. Łagiewniki. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Karmelicką, następnie ul. Heweliusza i ul. Łagiewniki. W 1415 r. powstała kaplica p.w. św. Jakuba przy nieco wcześniejszym szpitalu przeznaczonym dla żeglarzy. W 1433 r. została ona zniszczona przez husytów. W 1437 r. zakończono budowę nawy i prezbiterium. Po pożarze w 1636 r. kościół został odbudowany bez większych zmian. W 1819 r. umieszczono w nim na kilkadziesiąt lat bibliotekę miejską (do 1905 r.), jeszcze w XIX w. wieżę ozdobiono hełmem wczesnobaroko-wym przeniesionym w 1881 r. z Bramy św. Jakuba. Spalony w 1945, odbudowany w 1949 r. i oddany zakonowi kapucynów. Kościół jest budowlą jednonawową ze szkarpami wpuszczonymi do wnętrza i wieżą częściowo wtopioną w nawę. KOSCIOŁ SW. WOJCIECHA, Święty Wojciech. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pd" następnie ul. Wały Jagiellońskie, ul. Okopową, ul. Jedności Robotniczej — Święty Wojciech. Święty Wojciech. Nazwa miejscowości związana jest z kultem męczennika, którego ciało przez pewien czas tu było przechowywane, nim zostało wysłane do katedry gnieźnieńskiej. Już w X w. znajdował się tu gród należący do kręgu 24 grodów tzw. kompleksu gdańskiego. Mógł się zatem tu zatrzymać praski biskup w trakcie swej akcji misyjnej — jak głoszą legendy. W XII w. miejscowość Święty Wojciech była jednym ze znaczniejszych osiedli w okolicy Gdańska. Już wtedy znajdował się tu kościół benedyktynów. Kościół Sw. Wojciecha. Można przypuszczać, że obecny kościół został wzniesiony na miejscu poprzedniego, drewnianego. Budowla ceglana powstała wkrótce po 1354 r., odbudowana po pożarze z 1537 r. — w 1575 r. przy pomocy biskupa Karn-kowskiego, obok wzniesiono szkołę w 1579 r. Od 1818 r. jest kościołem parafialnym. Kościół jest budowlą jednonawową z węższym trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Po bokach kaplice powstałe w końcu XVII w. Najcenniejszym fragmentem wyposażenia wnętrza jest mały ołtarz flandryjski wykonany przypuszczalnie w antwerpijskim warsztacie ok. 1500 r., umieszczony w niszy wsch. ściany prezbiterium. Jest to tryptyk O tematyce pasyjnej. Ołtarz główny barokowy z 1 poł. XVIII w. z obrazem św. Wojciecha wykonanym w 1694 r. przez monogramistę J. B. Ołtarze boczne późnobarokowe z końca XVIII w., w kaplicach rokokowe z ok. poł. XVIII w. Ambona barokowa, poł. XVIII w. Na pn. ścianie prezbiterium epitafium braci Damerowskich z Wojanowa, manierystycz-ne z 1587 r. W północnej kaplicy rzeźba przedstawiająca nieznanego biskupa, manierystyczna, 1 poł. XVII w., która do końca XVIII w. znajdowała się w Wielkiej Zbrojowni w Gdańsku. Przez miejscowych uważana jest za rzeźbę św. Wojciecha, w rzeczywistości jest to fragment nagrobka. Na południe od kościoła budynek plebanii wzniesionej w 1Y10 r., nieco przebudowanej. Powyżej koryta Raduni znajduje się wzgórze, na którym wg legendy miał nauczać i chrzcić św. Wojciech. WOJEWÓDZKIE ARCHIWUM PAŃSTWOWE, ul. Wały Piastowskie nr 5. Dojazd z pl. Gorkiego ul. Podwale Grodzkie w kierunku pn. ul. Wały Piastowskie. Archiwum powstało w 1903 r. jako Królewskie Archiwum Państwowe, ale jeszcze w 1902 r. przeniesiono do obecnego gmachu akta z Ratusza Głównego Miasta. Budynek spłonął w 1945 r., w 1947 r. został odbudowany. Nie miały szczęścia akta gdańskiego archiwum. W 1919 r. transport złożony z 405 skrzyń wywieziono na stałe do Berlina, w 1945 r. część akt spłonęła, część została rozproszona. Te ostatnie wracały do Gdańska dzięki pełnej poświęcenia akcji pracowników archiwum poszukujących dawnych zbiorów. Spory zespół akt przekazały do archiwum władze radzieckie. Mimo braku wielu dawnych zespołów akt, archiwum gdańskie posiada bezcenny dziś zbiór akt miejskich Gdańska, począwszy od wieków średnich: liczne akta krzyżackie, cechowe, akta Polonii gdańskiej, liczne dokumenty wystawione gdańszczanom bądź miastu przez koronowane głowy i wiele innych osobistości. Jest tu list Ludwika XIV, Oliwera Crommwella, Jana III Sobieskiego i tysiące innych. Jest szereg aktów nadań średniowiecznych, oryginalnych i podrabianych (co nie było w wiekach średnich rzadkością). Wśród wielu rarytasów znajduje się dokument z 1440 r. z 65 pieczęciami miast i rodów pomorskich, tworzących antykrzyżacki związek nazwany Związkiem Pruskim. Archiwum Gdańska jest podstawową bazą badań nad przeszłością Gdańska, Pomorza i Prus.

ocena 4,4/5 (na podstawie 5 ocen)

Oferty na wczasy i wakacje nad morzem.
Gdańsk, zwiedzanie, zwiedzanie, zabytki